Autonome Nationalisten Mechelen

Morgenavond vanaf 20.00u zeker luisteren naar Dietse Dinsdag op Radio Rapaille , want oa exclusief gesprek met Koen Dillen (over zijn Sarko boek  dat bij De Morgen te koop is én aangeprezen wordt als één der beste bio’s) en Sandy Neel (over de wederopstanding van de Beest). Te beluisteren via http://www.radiorapaille.com/

Dinsdag in uitzending 58 van de Dietse Dinsdag;

* De Beest is terug, Leeuw van Vlaanderen heropent
* Filmbespreking: The Hurt Locker
* Vooruitblik NSV Demo 4 maart
* Koen Dillen over zijn biografie van Sarko bij de krant De Morgen
* Wat stemmen ze nu, oud CD- en CP’ers over de gemeenteraadsverkiezingen
* René van Gool
* Impressie van het 73e Vlaams Nationaal Zangfeest
* 2 Maart in de geschiedenis
* Natuurlijk een nieuwe prijsvraag
* De agenda tegen kwart voor 10
* Erik Verstraete
* Het Nieuws tegen 9 uur
* Beter goed gejat dan slecht geschreven met Bob Dylan

La rivoluzione è come il vento!

Italia Presente! Best of nationalist Music vol 1

Op initiatief van Identiteit door Muziek (IdM) en Radio Rapaille verscheen zopas een prachtige verzamelaar met het beste dat de Italiaanse nationalistische muziekscene te bieden heeft. De plaat bied een staalkaart met het beste van 30 jaar nationalistische muziek.

De straalschijf begint met het nummer Kampf van Janus, een typisch jaren zeventig progrock nummer, en meteen ook één der oudste nummers van de plaat. Uit dezelfde periode dateert het nummer Amici del vento (vrienden van de wind) van de gelijknamige groep. Dit nummer gaat eerder naar de folkrock. De Amici del vento waren één der grondleggers van de nationalistische en identitaire muziek. Nog zo’n historische groep zijn de Compagnia dell’anello, die hun naam ontleenden aan een boek van Tolkien. Het nummer op deze plaat ‘il domani appartiene a noi’ (morgen behoort aan ons) is zowat hun lijflied. Net zoals de oorspronkelijke versie Tomorrow Belongs To Me uit de Amerikaanse musical Cabaret begint dit nummer ingetogen om te ontploffen in de finale. De volgende drie nummers zijn harder, Verde Bianco Rosso met No ai Rossi (neen tegen de roden) is een jaren tachtig getint rocknummer (compleet met gitarist met verkeerd kapsel) dat het communisme op de korrel neemt.
Hierna gaan we voor het eerst de RAC toer op met 2 noord Italiaanse skingroepen. Peggior Amico met het nummer giornalisti terroristi (vertaling overbodig denk ik), gevolgd door het snelle en agressieve Basta van de Milanese groep ADL122 .

Claretta e Ben van 270 Bis is terug een rustiger nummer, maar vergis je niet, het is één der radicaalste nummers qua tekst en handelt over de moord op Mussolini en zijn minnares. “E io ho il cuore nero/ e tanta gente/ mi vorrebbe al cimitero/ Ma io ho il cuore nero/ e me ne frego e sputo/in faccia al mondo intero” (ik heb een zwart hart/ veel mensen zien mij liever op het kerkhof/ maar ik heb een zwart hart/ het interesseert me geen flikker en ik spuug in het gezicht van de hele wereld). Leuke anecdote: om de rechten van dit nummer vrij te krijgen moesten de samenstellers een mail naar het Italiaanse parlement sturen, zanger Marcello De Angelis zetelt vandaag de dag immers als volksvertegenwoordiger!
Het volgende nummer is één van mijn persoonlijke favorieten! Intolleranza, een Romeinse groep uit de einde jaren tachtig met het nummer come il vento. Dit nummer is al vaak gecoverd (oa door Hate for Breakfast) en is op liveconcerten een absolute meezinger! Tirannide borghese, ancora poco tempo/ la rivoluzione scoppia in un momento…/La rivoluzione è come il vento.

Daarna gaan we terug de rustige toer op met Massimo Morsello, de veel te vroeg gestorven peetvader van de Italiaanse identitaire rock. Het nummer nostri canti assasini is zowat het lijflied van de generatie militanten die de loden jaren hebben meegemaakt toen in enkele jaren tijd meer dan een dozijn nationalisten de dood vonden in confrontaties met links of met de politie. Het nummer wordt muzikaal vooral gedragen door een prachtige gitaarriedel.

Met de twee volgende groepen Londinum SPQR -fare quadrato- en Gesta Bellica – No Pasaran- gaan we terug meer de gitaargerichte RAC toer van de jaren negentig op. Maar de jaren tweeduizend komen eraan! Met een nieuwe generatie getalenteerde groepen en muzikanten. Om te beginnen de nu al mythische groep ZetaZeroAlfa, die in hun onmiskenbare stijl op het nummer Tango Core rock met tango mengen. Met een paar schitterende versnellingen in het nummer. Muzikaal één der beste nummers op deze verzamelaar. Het was voor de samenstellers vermoedelijk een hele kluif om voor deze ‘Italia Presente’ slechts 1 nummer van de groep te kiezen! Volgende nummer is Trieste 1953, een prachtig en episch nummer van de groep Ultima Frontiera over de dramatische gebeurtenissen in 1953 toen in de grensstad Triest -aan de Italiaanse en (toenmalige) Joegoslavische grens - rellen uitbraken waarbij verschillende doden vielen. Zonder twijfel het beste nummer van deze groep. Na dit nummer gaan we plotseling voor 2 minuten vol venijn met de -ondertussen gestopte- hardcore groep Hate For Breakfast. Hier geen tijd voor rustige bedenkingen, muzikale solo’s of wat meer. 2 Minuten van pure agressie met zanger Sandro die de ziel uit zijn lijf schreeuwt, roept en tiert in Fuoco della Rivolta (vuur van de revolutie). Gelukkig is er na al deze razernij zanger/songwriter Sköll met het ongelooflijk mooie en breekbare La Bellezza. In het begeleidend boekje wordt –terecht- de vergelijking gemaakt met een futuristisch gedicht uit het begin van de twintigste eeuw. Rapiscimi, sorprendimi con tutta la tua poesia/ Uccidimi ed annientami con la perfetta follia/..perche tu sei/ la Bellezza (Ontvoer me, verbaas me met heel jouw poëzie, vermoord me en vernietig me met de perfecte waanzin, want jij bent de schoonheid!).

Afsluiter van de reguliere straalschijf is de Milanese groep D.D.T. met het nummer RSI, de afkorting van de Repubblica Sociale Italiana. De productie van dit nummer klinkt misschien wat gedateerd, maar het is wel een klassieker die staat als een huis, mede door de goede ritmesectie, en vooral de pompende baslijn, die het nummer draagt. Ook dit lied is al vaak gecoverd en is een meezinger op concerten overal in Italië.

Als kers op de taart volgen daarna nog 2 marsliederen als bonustracks: con la morte a paro paro en me ne frego

De CD is een absolute aanrader, waarop eenieder zijn/haar gading zal vinden. Tevens is er een verzorgd en luxueus boekje van 12 pagina’s bij waarop alle groepen en hun nummers worden besproken. Enkel misschien jammer dat het jaartal dat het nummer uitkwam er niet bij staat. Het boekje voorziet trouwens in een interessant voorwoord van de hand van Guido Giraudo, een éminence grise van de Italiaanse alternatieve muziekscene. Hierdoor is het ook meteen mogelijk deze hele muziekscene beter te plaatsen en begrijpen. En ook de (muziek) trends door de jaren heen te volgen. Als afsluiter nog dit, alle eventuele winst van deze CD komt ten goede aan de beweging, en de mensen kennende achter dit ambitieuze project komt dat wel in orde!
Te koop via het nationalistische verzendhuis Fenris: www.fenris-postorder.com
Fenris Postorder - Postbus 84 - 2170 AB Sassenheim - Nederland

Rekening België: KBC: 735-0142057-37
ekening Nederland: IBAN: BE35735014205737 BIC: KREDBEBB VAT: NL186580757B01

Titels: 1. Janus – Kampf 2. Amici Del Vento – Amici Del Vento 3. Compagnia Dell’Anello – Il domani appartiene a noi 4. Verde Bianco Rosso - No ai rossi 5. Peggior Amico – Giornalisti terroristi 6. A.D.L. 122 - Basta 7. 270 Bis - Claretta e Ben 8. Intolleranza - Come il vento 9. Massimo Morsello - Nostri canti assassini 10. Londinium SPQR - Fare quadrato 11. Gesta Bellica – No pasaran 12. ZetaZeroAlfa – Tango Core 13. Ultima Frontiera - Trieste 1953 14. Hate For Breakfast - Fuoco della rivolta 15. Sköll - La bellezza 16. D.D.T. – R.S.I.
Bonustracks : 17. Con la morte a paro paro 18. Me ne frego
Totale speeltijd: 66.02

Vorming: De Arbeider: Heerschappij en gestalte

Dit boek van  Ernst Jünger verscheen in 1932. Twee ideologieën reikten toen naar de wereldmacht; het fascisme en het bolsjewisme. Hitler staat vlak voor zijn grote doorbraak en Stalin voert dodelijke campagnes tegen zijn tegenstanders. Het lijkt een andere wereld te worden waarbij de arbeider in een steeds technischere wereld en een geplande maatschappij, een centrale rol inneemt.

 
Ernst Jünger beschrijft in dit visionaire boek de toekomst en de heersende rol van de arbeider.

In deze indrukwekkende maar tegelijkertijd ook gevaarlijke mystiek van de arbeid ontstaat een gehele nieuwe politieke, sociale en maatschappelijke ordening. De Arbeider als ‘Herrschaft und Gestalt’. Het boek werd ten onrechte door beide opkomende politieke kampen geannexeerd, want Jünger behoorde tot geen enkele partij. Jünger was de autonome schrijver, die beroemd geworden was door zijn beschrijvingen van de oorlog van 1914-1918. Vanuit die ervaring bekeek hij de zich om hem heen veranderende wereld.

In het eerste deel beschrijft Jünger hoe men de arbeider in die tijd probeerde te begrijpen en hoe Jüngers aanzet daarvan verschilt. Het begrip ‘gestalte’ is daarbij essentieel en de toepassing daarvan op de arbeider. In het tweede deel kiest Jünger een aantal terreinen waarin hij de opkomst van de gestalte van de arbeider al meent waar te nemen, zoals in de aard van de oorlogvoering in de Eerste Wereldoorlog, de uiterlijke kenmerken van het nieuwe type mens, de veranderende omgang met techniek, de nieuwe vormen van kunst, kunstbeschouwing en media, en tenslotte in de economische sturing van de maatschappij door het arbeidsplan van een arbeidsdemocratie. Het boek is voorzien van een uitgebreide inleiding en nawoord door de vertalers, en bevat ook essays van Jünger, waarin hij nader op zijn boek ingaat.

Dit boek kan besteld worden bij Identiteit Vzw door het sturen van een E-post.
De kostprijs bedraagt 39,95 € verzending inbegrepen!

BRON TEKOS

Links lullen, rechts vullen ….

Een nieuwe grote naam kan aan de galerij van linkse lullers, rechts vullers worden toegevoegd

Het wandelende geweten Sting, in een vorig leven zanger van de goede a-politieke rockgroep The Police, maar sindsdien een zeurpiet eerste klas, heeft zich van zijn beste kant laten zien.

In alle boekjes oproepen voor elk progressief project dat er maar op deze aardkloot bestaat, maar zelf niet vies van wat fout geld.

Het is namelijk bekend geworden dat de zanger onlangs een vetbetaald privé concert (meer dan 2 miljoen euro wordt gefluisterd) heeft gespeeld voor één der grootste dictators in centraal-Azië.  En dat meer bepaald op het feestje van Islom Karimov.  Deze man is sinds  1990 politiek leider van de voormalige Sovjet-staat, en hij mag gerust bestempeld worden als dictator.

Karimov heeft behoorlijk wat op zijn kerfstok. Zo sloot de ex-communist zesduizend politieke tegenstanders op in gevangenissen. In 2005 slachtte het leger honderden demonstranten die protesteerden tegen de armoede en corruptie in Oezbekistan. Ook worden duizenden kinderen gebruikt als slaven in katoenplantages.

De dictator wordt zelfs beschuldigd van het levend koken van de oppositie.

Een voormalige ambassadeur in Oezbekistan verklaarde aan de pers “Sting is een huichelaar. Hij is ongelooflijk dom als hij zich niet bewust is wat voor regime het is. Hij lijkt zijn mensenrechten- en milieu-activisme opzij te hebben geschoven.”

Pecunia non olet?  

10 000 Mechelaars tegen vechten in Perron M!

Fuiven in Mechelen, het is en het blijft een probleem.   Dat was zo vroeger, en dat is het vandaag de dag jammer genoeg nog steeds.  En wie had gehoopt dat de zaken gingen verbeteren met de komst van Perron M aan het Douaneplein is er aan voor de moeite.

Perron M is aan zich best een leuke moderne zaal, en het ligt afgelegen genoeg om nachtlawaai te vermijden en er is parking… maar zowat elke fuif is het van hetzelfde.  Relletjes en vechtpartijen, gestolen jassen, gestolen fietsen, vandalisme.

Met andere woorden, er is niets veranderd tegenover pakweg de fuiven vroeger in de oude of nieuwe stadsfeestzaal.    Ook daar was het na middernacht, als de inkom gratis was,  bijna altijd koekenbak.  Want na middernacht kwamen de groepjes xxxx de zaal binnen in grote getallen en was het naar de klote.

Na weer eens een slecht afgelopen fuif in Perron M, ditmaal van de Chiro Muizen was voor sommigen de maat vol.  En op Facebook werd door een chiro leider de groep 10.000 Mechelaars tegen vechten in Perron M gelanceerd.  Een andere fuiver richtte zich tot de Mechelse politici. De media, oa HLN en de GVA sprongen er op, en blijkbaar is onze burgemeester weer eens wakker geschoten en heeft maatregelen beloofd.  Oa meer politie in burger en  vaste portiers die de relschoppers kunnen spotten en sancties tegen herrieschoppers.   Maar ja, hoe lang gaat dit duren, en hoe lang gaat het duren voor er een klacht is wegens racisme als sommige van deze relschoppers de toegang gaat worden geweigerd?

GUD is back?

In en rond Assas gonst het van de geruchten.  Buiten de faculteit van Parijs 2 hangen hoog aan de muur nog enkele affiches.  “GUD is back” staat er op in grote letters, samen met de onafscheidelijke zwarte rat en een gmail adres.

Zou het kunnen?  Zou het echt de lang verwachte herrijzenis zijn van de zwarte ratten? En dat in hun historische fief?

Ook op de forums gonst het van de geruchten.  Op Zentropa wordt gesproken over een pamflet axie eerder deze maand van een 20 tal GUDars, en op een Joods forum wordt er al gediscuteerd welke stijl de nieuwe GUD zal aannemen.  Terug de oude rechttoe-rechtaan stijl van de zeventiger en tachtiger jaren (eerst meppen, dan pas vragen) of de nationaal-revolutionaire en anti-zionistische lijn van de jaren negentig onder Chatillon en Lord.

Ook de Union des étudiants juifs de France (UEJF) zijn al  wakker geschoten uit hun sabbat en hebben een plakaxie  georganiseerd om het nieuwe fascistische gevaar te bezweren.

Wat er ook van zij, wij verwelkomen van harte de nieuwe generatie zwarte ratten!   Het lijkt erop dat het in Assas eindelijk terug leuk gaat worden!

Mechels nieuws:  Moslima’s eisen aparte zwemuren

Maryam Hulleman , een van oorsprong Nederlandse vrouw die zich bekeerde tot het Islamitische geloof eist dat moslima’s in Mechelen aparte zwemuren krijgen.  En dat omdat volgens deze dame de islam verbiedt dat vrouwen zwemmen in aanwezigheid van mannen.

Voorlopig houdt de stad bij monde van schepen van sport Koen Anciaux  (liberalen) voet bij stuk.  “Het is onmogelijk om een dergelijk specifiek aanbod uit te werken voor één doelgroep”.  Tevens verklaart hij dat het niet integratiebevorderend is.

Echter, sommige politici, zoals de christendemocratische Jamila Hamddan Lachkar zijn voorstander en zien er geen probleem in. “je geeft moslima’s de kans op te sporten en je doet er niemand kwaad mee”.   Mevrouw  JH Lachkar moet haar eigen woorden maar eens herlezen om te beseffen dat ze zich onsterfelijk belachelijk maakt.  Niemand in Mechelen  verbiedt  de steeds groter worden groep moslimvrouwen om te gaan zwemen.  Als ze dat niet willen, is dat hun eigen vrije keuze.  Punt.

Als ultiem argument verwees Maryam Hulleman nog naar het bestaan van aparte mannenclubs en de Ladies Movies Night in Utopolis. Misschien kunnen onze vrouwen nu ook eens eisen dat Arabische mannen niet welkom zijn op fuiven, kwestie van eens ongestoord te kunnen feesten?

Maar het is niet alleen met moslimvrouwen dat je steeds weer gezeur krijgt.  Ook met de mannen is het altijd wat.  Zelfs in de duurdere fitnessclubs in Mechelen (zoals bijvoorbeeld fitnessclub Passage)  zie je Arabische mannen vrolijk in hun onderbroek en zwembroek gaan douchen en dan doodleuk in de sauna gaan zitten.   Ondanks het interne reglement dat in het groot op de deur hangt.  Maar ja, Allah zou hun pietje wel eens kunnen zien…

“De Islam is een achterlijke cultuur” poneerde ooit Pim Fortuyn, voor hij door een linkse zeloot werd vermoord.   Je zou het haast gaan denken…

Dinsdag 23 februari debat over “Solidarisme” te Mechelen.