Op donderdag 4 maart trekt de Nationalistische StudentenVereniging (NSV!) door de Antwerpse studentenbuurt. De NSV! en haar sympathisanten verzamelen om 20u. aan de Stadswaag. De zeven afdelingen van de NSV! organiseren ieder academiejaar een nationale betoging in één van de drie grote studentensteden. Dit jaar komen we op straat onder de slogan “Jeugd eist Vlaamse toekomst!” waarmee we drie actuele strijdpunten accentueren.

Jeugd eist een Vlaamse toekomst… omdat het Belgische model heeft afgedaan. De actualiteit toont keer op keer aan, dat België op sterven na dood is. Vlaanderen moet zijn plaats opeisen in Europa en nemen waar het recht op heeft: een eigen onafhankelijke staat. Voor de NSV! is het dan ook klaar en duidelijk, België kan niet snel genoeg barsten!

Jeugd eist een Vlaamse toekomst… die meer is dan een cosmetische operatie. Voor de verandering van een wimpel en het logo op onze belastingsbrief, moeten we ook durven passen. De onafhankelijke Vlaamse staat moet ten voeten uit nationalistisch zijn.

Zeker in deze economische moeilijke tijden waar jobzekerheid voor jongeren geen evidentie meer is. Het voorbije jaar alleen al is de algemene jeugdwerkloosheid fors opgelopen (+32,2%). Bij de hooggeschoolde mannen is er zelfs bijna een verdubbeling! Wil de jeugd nog uitzicht op werkzekerheid, dan moeten we af van de mentaliteit om onze bedrijven te verkopen aan multinationals en groot kapitaal die enkel uit zijn op winst. Als nationalisten mogen we niet vies zijn van nationaliseren om Vlaamse jobs te behouden. Wil de jeugd in deze onzekere tijden een toekomst, dan ligt ook hier die toekomst in Vlaanderen!

Jeugd eist een Vlaamse toekomst… ook in onze eigen wijken en gemeenten. Willen we onze eigen identiteit bewaren in deze gemondialiseerde maatschappij, dan moeten we af van de weg-met-ons mentaliteit en resoluut de multiculturele dogma’s verwerpen. In Vlaanderen is er enkel plaats voor Vlaamse, en in extenso Europese, waarden en normen. De NSV! verzet zich tegen iedere vorm van verdrukking  van onze Vlaamse identiteit. Of het nu gaat om de identitaire strijd in de Vlaamse rand of in de straten van Borgerhout, voor ons is dit dezelfde nationalistische strijd. Onze toekomst ligt in een integrale Vlaamse staat!
De toekomst behoort ons toe!

Tom Van Grieken
nationaal voorzitter NSV!
0477/18.91.42

Nieuw reünieconcert Pixies op 31 mei te Antwerpen

De Pixies zijn goed op weg om de Brigade M van de alternatieve muziek te worden. Stoppen, maar enkele jaren later reünieconcert na reünieconcert geven.  Toegegeven, we zijn er niet boos om.  De groep was begin van de jaren niet meer of niet minder dan een trendsetter in een alternatieve muziekscene.  Een moeilijk te definiëren noisy punk geluid met de bizarre teksten van Black Francis, occasioneel bijgestaan door bassiste Kims haar harmonieuze stem.  Zoek niet langer waar Kurt Cobian en aanhang hun mosterd zochten, zeker voor de hard/zacht dynamiek die zo kenmerkend was voor vele Pixies nummers.

Ondertussen grossierde de groep ook nog in een aantal klassieke (cult)hits als Debaser, Here comes your man en andere Monkey Gone to Heaven.

In tegenstelling tot hun vorig optreden in Brussel zou het concert in de lotto arena nog niet uitverkocht zijn, maar dat is slechts een kwestie van tijd…

Meer info:  http://www.sportpaleis.be/nl/kalender/pixies

Muzieknieuws: Hate for Breakfast stopt ermee!

Jammer maar helaas.  Maar de groep vierde zijn afscheid wel in stijl met een wervelend concert in het kraakpand Casa d’Italia Colleverde te Rome.

Zo’n 300 nationalisten uit Rome, maar ook van ver daar buiten waren aanwezig.  Ook  delegaties uit Frankrijk, Zwitserland en Vlaanderen waren aanwezig.

Het concert begon pas rond 23.00 s’avonds  (!) met 2 optredens van kleine onbekende groepen die het publiek al wat mochten opwarmen, wat vooral bij de tweede groep al goed lukte.

Iets na middernacht was het dan de beurt aan Vitterbo’s fijnste, Hate for Breakfast, dat een extra lange set bracht.  

De pogo’s waren onbeschrijfelijk en het publiek  ging totaal los.  Af en toe lagen de stagedivers in  twee- drie lagen hoog.

Hate for Breakfast zanger  Sandro had alle oude groepsleden opgetrommeld voor het afscheidsfeestje, en dus af en toe stond het podium vrij vol, zeker toen naar het einde Sinevox van ZetaZeroAlfa en de zanger van SPQR mee het podium betraden voor een daverende versie van La rivoluzione è come il vento

Nog even vermelden dat tijdens de vele  bindteksten Brigade M een bedankje kreeg van Sandro en dat de groep daarop een cover van van het nummer Antifa haha brachten!

Jammer dus dat ze stoppen, maar wie weet volgt er binnen een paar jaren wel een reünie toer!

Postiever nieuws is er van ZetaZeroAlfa  waarvan einde van het jaar mogelijk nieuw werk kan worden verwacht, de groep zou al zo’n 7 nummers klaar hebben!

We kijken er naar uit…

Uit de oude doos: HfB in axie http://www.youtube.com/watch?v=WagjLFkBPYE

Citaat van de week:  Jan Pieter De Nul, CEO van het baggerbedrijf Jan De Nul Group

Vrij lang citaat deze keer, maar spijkers met koppen, lees en oordeel zelf……

…Voor België liet ik de hoop varen. Men hoopt hier de boel te redden door infrastructuurprojecten via publiek-private samenwerking (pps). Neem inderdaad de Oosterweelverbinding. Die werd in elkaar gestoken op een moment dat de zakken van de bankiers uitpuilden van het geld. Een goed bestuurde staat had de knoop rond deze verbinding vijf jaar geleden kunnen doorhakken. In dat geval was de verbinding gebouwd voor de helft van de prijs. Administratieve regelneven en verdeelde politici hebben anders beslist. Ondertussen heeft Vlaanderen al 200 miljoen uitgegeven aan studies. Onze concurrenten zullen miljoenen schadevergoedingen eisen.

“Het geld is op. Vergeet de Oosterweelverbinding of nieuwe grote infrastructuurwerken in Vlaanderen. De leerling-tovenaars wilden koken zonder geld. Vandaag zijn de banken niet bereid om geld te steken in infrastructuur. Geen enkele grote pps van de Vlaamse regering werkt vandaag, en geen nieuwe zal slagen. Dat soort structuren moet enkel verhelen dat de Belgische staat in al zijn onderdelen failliet is.

“Dat uit zich in details. Ik reed op een zondagvoormiddag in de sneeuwperiode van Drongen naar de luchthaven van Parijs. Tot aan de Franse grens reden we twee verschrikkelijke uren op slechts één rijvak. Na de grenspaal met Frankrijk: drie mooie stroken berijdbare autostrada. Een symptoom van onze achteruitgang, want transport is cruciaal voor ons land….

Over de uitverkoop van Belgische bedrijven aan het buitenland:

“Ik vind het een spijtige zaak. Hoofdzetels behouden in België is van cruciaal belang voor onze economie en werkgelegenheid. Het is normaal dat de hoofdzetel eerst snoeit in het buitenland. Als Michelin mensen moet ontslaan, gebeurt dat eerst in Vorst. Maar ik vrees dat het proces onvermijdelijk is. De Belgische politiek is niet in staat om het tij te keren. En daarmee bedoel ik niet gaan bedelen bij een of ander Vice President van General Motors in de VS. Onze ministers deden hun broek af om een industrie te redden die virtueel al vertrokken was. Opel Antwerpen heeft zelfs geen ontwerpafdeling. Eenmaal die weg is, kan je een kruis maken over een fabriek. Zelfs een half miljard subsidies was onvoldoende om het dossier-Opel ook maar een centimeter te verschuiven. Op hetzelfde moment gaan onze eigen bedrijven kapot aan de crisis - gekoppeld aan de slechte fiscale, economische en sociale omgeving - en gebeurt er niets om hen te redden. Na tien jaar besparen steeg de schuld van 250 miljard naar 325 miljard euro. Men luistert niet eens als de ondernemers pertinente vragen stellen over de inertie en de administratieve druk. Onze politici hebben ons land kapotgemaakt.”

Over politiek
“Ik stem niet voor een partij die stemmen haalt met het ongenoegen over vreemdelingen, maar soms moet je toegeven dat ze op vele punten gelijk heeft. Is het bijvoorbeeld echt nodig de Europese kampioen te zijn van de politieke correctheid en duizenden Roma te regulariseren? Zogenaamd met het argument dat ze voor ons pensioen zullen zorgen? Er zijn niet veel zigeuners met een vaste job die bijdraagt tot de sociale zekerheid.

“Een derde van de Vlaamse stemmen wordt opzijgeschoven. Terwijl - hoe zeg ik dit best - aan de overkant van de taalgrens sommige partijen lichtjes maffioos zijn. Een mooi voorbeeld was de manier waarop de zaak-Fortis is aangepakt. Die grootste financiële instelling van het land was in de loop der jaren een beetje te Vlaams geworden. Een Vlaams Fortis bedreigde de Belgische machtsevenwichten. Van het moment dat de bank in de problemen kwam, was er maar één optie wenselijk: verkopen. En aan wie? Aan de Franstalige vrienden over de staatsgrens. En zo is Vlaanderen als economie terug naar af.” …..

Bron: © 2010 Roularta Media Group

Publicatie: Trends / Trends
Publicatiedatum: 14 januari 2010
Auteur: Hans Brockmans;

Op 24 februari 2010 zal de NSV! Gent een colloquium organiseren over de toekomst van Europa.

De affiche oogt in ieder geval al zeer mooi met oa Frank Vanhecke (Vlaams Belang), Andreas Mölzer (FPÖ) Nick Griffin (British National Party) en Bruno Gollnisch (Front National).

Dit colloquium zal aanvangen om 20u in het ICC van Gent. Let wel: Vooraf inschrijven is verplicht! Dit kan door je voor- en achternaam door te sturen naar: het e-postadres europa@nsv.be OFWEL door je op de facebookpagina van het evenement “AANWEZIG” te melden.

In tijden van globalisering op zowel politiek, economisch als cultureel vlak is de NSV! van mening dat de volksnationalisten niet kunnen achterblijven met het vormen van een mening hierover. Wij wensen ons echter niet steriel vast te klampen aan de grijsgedraaide sprekers die niet goed weten welke kant ze opwillen en het status quo nastreven zoals Herman Van Rompuy. Noch wensen wij een Europa dat enkel bestaat in dwaze denkbeelden van eeuwige illusionisten zoals Guy Verhofstadt die zichzelf bijna een messianistisch aura willen aanmeten. Maar wij wensen evenmin reactionair vast te houden aan vervallen denkbeelden uit de Vlaamse Beweging die dateren uit een andere tijd en uit een andere context.
Het vormen van een degelijk en genuanceerd beeld over de ontwikkelingen in Europa kan enkel plaatsvinden wanneer wij alle meningen aan bod laten komen, ook diegenen die men niet in de dagdagelijkse media en via de traditionele nieuwskanalen kan terugvinden. Daarom heeft de NSV! het op zich genomen een colloquium te organiseren met diverse sprekers, waarvan enkelen denkbeelden hebben waar wij ons ofwel vragen bij stellen ofwel ons niet akkoord mee kunnen verklaren. Onze bedoeling is echter niet om een colloquium te houden dat neerkomt op een ideologische masturbatie van standpunten die wij al lang kennen en eigen hebben gemaakt. De NSV! Gent wenst met dit colloquium een debat op gang te brengen in de volksnationalistische Vlaamse Beweging en tegelijkertijd de meerdere buitenlandse sprekers met elkaar confronteren. Wilt men immers een debat over Europa, dan dient men sprekers uit te nodigen die uit de verscheidene delen van Europa komen.

De Europese eenmaking is een proces dat uniek is in onze geschiedenis. Wij wensen de sprekers de kans te bieden om hun eigen visie, gebaseerd op hun eigen nationale context, te toetsen aan elkaar om te zien welke verschillende culturele en socio-economische contexten in Europa bestaan. En belangrijker: hoe deze eventueel met elkaar kunnen verzoend worden. Men mag immers niet vergeten dat de aanwezige sprekers aan de verscheidene kanten van het IJzeren Gordijn zijn geboren en opgegroeid. Het kan dan ook enkel interessant zijn om te zien hoe zij, en of zij, hun visies op elkaar kunnen laten aansluiten.

Samenvattend kunnen we dan ook stellen dat de NSV! met deze sprekers, ook al delen wij niet al hun standpunten, een debat over Europa op gang wilt brengen. Een debat waarbij standpunten die niet gangbaar zijn in het alledaagse debat en tot stand zijn gekomen in verschillende culturele en tijdsgebonden contexten, aan bod komen. Niet omdat wij hun standpunten volledig delen, maar omdat wij meer wensen te horen dan de voorgekauwde visies. Wij nodigen dan ook iedereen uit die op een constructieve manier en met een open geest wilt meedenken aan een alternatief voor het huidige Europa.

Wat? Colloquium over Europa
Wanneer? Woensdag 24 februari 2010 - 20u
Waar? ICC Gent
Inkom gratis

7 januari 1978, aan de permanentie van M.S.I. in de Via Acca Larentia te Rome maken 3 jonge nationalisten zich klaar om pamfletten te gaan uitdelen in een naburige wijk voor een concert van de alternatieve nationalistische rock groep Gli Amici del Vento  Plotseling barst de hel los.   Een extreem links commando, gewapend met automatische geweren neemt hen in een spervuur.  

Franco Bigonzetti, een twintigjarige student  in de medicijnen wordt op slag gedood.   Francesco Ciavatta  een scholier van 18 jaar wordt zwaar geraakt en zal korte tijd later bezwijken aan zijn verwondingen terwijl hij nog naar het hospitaal wordt gebracht.  Een derde nationalist,  Vincenzo Segneri, wordt ook geraakt maar slaagt er nog in het lokaal te bereiken en de geblindeerde deur te sluiten.

Vanaf het moment dat het nieuws bekend wordt stromen militanten uit heel Rome toe naar de Via Acca Larentia.

De arrogantie van de reeds gearriveerde pers en politie brengt de spanning tot een kookpunt, en als een reporter van de RAI zijn sigaret weggooit in de plas bloed van Francesco Ciavatta  breken rellen uit.  De politie ontzet de journalisten en chargeren de nationalisten met traangasgranaten.

Stefano Recchioni, een militant van het Fronte della Gioventù, en gitarist van de groep Janus, wordt geraakt door een politiekogel.   Kapitein Edoardo Sivori commandant van de carabinieri heeft bewust gemikt.  Een derde dode valt die avond in deze anders rustige straat.

Deze gebeurtenissen zullen later bekend worden als de Strage di Acca Larentia

Vanaf dan zal er elk jaar een herdenking plaatsvinden voor deze gevallen kameraden.

Of zoals de Italiaanse nationalisten zeggen: Onore ai Camerati caduti ! Non Scordo.  Wat vertaald kan worden als eer aan de gevallen kamereraden, wij vergeten niet!

Bij de eerste herdenking in 1979 organiseerde het Fronte della Gioventù een grote betoging.   En ook hier viel een zoveelse dodelijk slachtoffer aan de kant van de nationalisten.  Alberto Giaquinto, een achtienjarige militant, werd koudweg doodgeschoten door Alessio Speranza, een politieagent in burger.  Pas in 2004 zou de Italiaanse staat zijn verontschuldigingen aanbieden.

Bij de herdenking voor de dertigste verjaardag van de moorden was er een grote herdenking waarop oa Gianfranco Fini aanwezig was, die in een ver verleden nog leider van de Fronte della Gioventù geweest was.

De aanslag op de Via Acca Larentia werd later opgeëist door de ‘gewapende territoriale cellen’ en dat in naam van het antifascisme.   De leden van het moordcommando Livia Todini, Mario Scrocca, Fulvio Turrini, Cesare Cavallari, Francesco de Martiis et Daniela Dolcefurent, allen lid van Lotta continua, werden aangehouden en verschenen in 1987 voor een rechtbank maar werden vrijgesproken wegens gebrek aan bewijzen.  Eén machinepistool, een Tsjechische Skorpion, dat die dag gebruikt werd, duikt later nog op bij 3 andere moorden oa op een senator en een economist.

Ook dit jaar waren er diverse herdenkingen.  

Overdag was de burgemeester van Rome, Gianni Alemanno en oud lid van diverse nationalistsiche bewegingen reeds aanwezig voor een kransneerlegging aan de gevel van het  oude MSI secretariaat.  Ook de Italiaanse minnister voor de jeugd, Giorgia Meloni, was aanwezig.  Alemanno verklaarde de nodige stappen te willen ondernemen om een plein in Rome naar de slachtoffers te vernoemen.  Zijn voorganger, de ex-communist Walter Veltroni had in 2005 al een straat laten vernoemen naar  Paolo di Nella, een ander nationalistisch slachtoffer van de linkse terreur uit de loden jaren.  Ook dat is Italië.

In de avond was er dan een grote bijeenkomst georganiseerd door de studentenbeweging Blocco Studentesco, een groep gelieerd aan de Casa Pound beweging, in samenwerking met Gioventù Italiana, de jongerenbeweging van La Destra.  Zo’n 300 militanten hadden zich op deze weekdag verzameld aan Casa Pound om vandaar zich in groep met de metro naar de via  Acca Larentia te begeven.  In absolute stilte werd er aan de gevel verzameld voor de naamafroeping van de 3 slachtoffers.  Voor deze gelegenheid waren afvaardigingen uit diverse Italiaanse steden afgezakt naar Rome.

Mogelijk waren er ook nog andere herdenkingen van  andere nationalistische groepen.

Franco Bigonzetti,  Francesco Ciavatta,  Stefano Recchioni           Presente !

Nieuw bij Triskel: CR-rom over de VMO

De Vlaamse Militanten Organisatie, onder leiding van Bob en Wim Maes, bewees van 1950 tot 1971 militante diensten aan de Vlaamse vrijheidsstrijd.  Manifestaties voor Vlaamse rechten, verkoop en promotie voor de Volksunie, ordediensten bij Vlaamse bijeenkomsten: de VMO was actief ‘van de kust tot in de Voerstreek’.  Ook nadien bleef een VMO actief tot aan het belgische verbod in 1981.

Wim Verreycken maakte als fotograaf talrijke dia’s, en werkte ook samen met cineast Frans Lauriks.  Aangevuld met historische beelden uit andere bronnen, maakte hij een CD-Rom met een unieke Powerpoint-presentatie over de VMO tussen 1950 en 1971, met onuitgegeven dia’s en filmbeelden, en een epiloog met filmbeelden over de periode 1971-1981. 

De CD-Rom kan nu aangekocht worden in Triskel, Korte Nieuwstraat 11 te Antwerpen, elke dag open (behalve zondag) van 13.30 u tot 17.30 u. aan 15 euro.  Hij kan ook besteld worden voor verzending via triskel@pandora.be (+ 3 euro verzendingskosten.)

Voor een voorsmaakje, bekijk het filmpje op:

http://www.youtube.com/watch?v=nIY03myU2×0

Standrecht - Liederen met de Hamer  
We hebben er lang naar uitgekeken, maar het was het wachten waard, ‘Liederen met de Hamer’, de nieuwe straalschijf van Standrecht is er eindelijk.

Het is alweer de zesde straalschijf van deze Brabantse identitaire groep, waarbij de laatste straalschijven steeds rustiger worden. Tegenwoordig speelt men onversterkt en ligt de stijl tussen folk-rock, neofolk en rock en roll met rockabilly invloeden.

De teksten zijn zoals altijd scherp, radicaal en intelligent, zoals we van de groep gewoon zijn, en waarmee je ook een breder publiek kan aanspreken dan alleen de overtuigden uit de eigen beweging.  En zo hoort het ook!

Zo wordt de mythe van de heroïsche vrijheidsstrijder Che Guevara aangekaart in ‘De slachter van La Cabana’, de passieve TV-verslaafde moderne mens op de hak genomen in ‘De kapotte TV’ en ‘Visueel ondergekotst’ en komt heidendom, vrijheidsstrijd en nietzscheaanse-filosofie om de hoek kijken, iets dat voor de kenner al terug te zien is in de albumtitel. 

Het album kan aangeschaft worden via Fenris postorder www.fenris-postorder.com of op sommige nationalistische activiteiten, en kost circa € 12.00. 

Ook nog even vermelden dat zoals altijd bij Standrecht de hoes en het tekstboekjes netjes verzorgd zijn.   24 pagina’s in kleur met alle teksten, foto’s en bovenal een gave tekening op de hoes waarbij de aparte kleurcombinatie in het oog springt.
En zoals iedereen ondertussen weet kan je op zaterdag 13 februari Standrecht live op het podium zien tijdens het Valentijnsconcert van IDM, samen met Skoll, de nationalistische Eros Ramazotti, en de neo-folk van Jupiter.  En wie de CD nu al koopt kan al wat oefenen om die avond mee te zingen!

Discografie:

Standrecht - Liederen met de Hamer  (2009)

Standrecht - Zwart als Ravenveren (2007) 

Standrecht - Heretic Anthology (2004) 

Standrecht - Resist to exist (2003) 

Standrecht - Den vaderland getrouwe (2002)

Standrecht - Nederlands (2001) 

Webstek: www.standrecht.com